Arabella Lancaster

 Mów co chcesz, jednak ani ja, ani ty nie jesteśmy nikim szczególnym. Już nauczyłam się tej lekcji.

Imię: Arabella
Pseudonim: Czasem wołają jej "Migotka". Ciekawe dlaczego...
Nazwisko: Lancaster
Płeć: Kobieta
Wiek: 20 lat
Sektor: Choć - w związku ze swoją pracą - raz bywa tu, raz tam, to jej prawdziwy dom mieści się na Zachodzie.
Głos: Pieśń Priscilli - "Wilcza Zamieć"
Orientacja seksualna: Biseksualizm
Partner: Sporo osób się przewijało, aczkolwiek nikt nie został na dłużej.
Stanowisko: Wstrętna złodziejka, sprytna przemytniczka, okazyjnie niechciana przybłęda.
Rodzina:
- Margot Lancaster (matka)
- Josh Lancaster (ojciec)
- Jaime Lancaster (młodszy brat) i Maggie Lancaster (siostra bliźniaczka)
Charakter: Ciężko nie przyznać, że Arabella jest osobą wyciągającą korzyści z każdej nadarzającej się okazji. Dla wielu wydaje się małą, bezbronną i naiwną istotką - tym lepiej, gdyż nikt nie spodziewa się, że owa istotka wkrótce go okradnie. Arabella w istocie dostosowuje się do każdej sytuacji, dzięki czemu z większości kłopotów wychodzi w jednym kawałku. Czy to jej lisi spryt czy też urok osobisty? Nie wiadomo, ale działa, więc jest dobrze. Generalnie jednak Migotka należy do osób bardzo uprzejmych i miłych, a także - jak się ZDAJE - delikatnych i wrażliwych, jednak nic bardziej mylnego. Widziała już dużo brutalnych rzeczy i wciąż żyje, a choć sama nie jest najlepsza w otwartej walce, nie wzrusza ją zabijanie czy widok krwi. Jest osobą dość wytrzymałą psychicznie oraz odważną - a wraz z jej ogromną pewnością siebie daje to niezłą mieszankę wybuchową. Warto mieć ją za swą przyjaciółkę, gdyż - pomimo swego niepozornego wyglądu - nieraz ratuje ludziom tyłek i jest nader lojalna. Nie zdradzi niczyjego sekretu ni prośbą, ni groźbą, co czyni ją osobą godną zaufania. Sama w sobie ufa raczej tylko bliskim osobom, a żeby wyjawić komukolwiek jakieś tajemne informacje, potrzebuje dużo czasu i dowodu na to, że ma przed sobą dobrego powiernika sekretów.
Aparycja: Niska, wyglądająca dość dziecięco dziewczyna o uroczych czekoladowych oczach i słodkim uśmiechu, którym zaszczyca mało kogo. Budową jest bardzo drobna i szczuplutka, przez co nie jest co prawda dobra w otwartej walce, jednak wspaniale się kryje i przemyka po najciaśniejszych kątach. Jej ubrania dosyć się wyróżniają - Arabella zawsze się błyszczy, lśni i migocze, stąd jej pseudonim. Nie pogardzi kwiatami we włosach oraz wiankami, które często robi i podarowuje pięknym damom.
Inne:
- W swym pokoiku w rodzimej chatce ma pełno klatek z krukami, których używa w celach przekazywania wiadomości.
- Nie przepada za arystokracją - wydają się jej być jedynie tłustymi, leniwymi dziadami, którzy w ogóle nie doceniają pracy i inteligencji tych uboższych.
- Nie jest najszybszą ani najwytrzymalszą biegaczką, należy jednak do osób bardzo gibkich i zwinnych.
- Cierpi na bezsenność.
- Jest niezwykle punktualna, nigdy, przenigdy się nie spóźnia.
- UWIELBIA truskawki. Jeżeli przyniesiesz jej ich kosz, pokocha cię bez wątpienia.
- Nie znosi papierosów, alkoholu, używek i innych śmieci.
- Jest wierząca, jednak nie obnosi się z tym. Zazwyczaj wszystkie czynności związane z wiarą wykonuje dyskretnie, gdy jest sama - łatwiej jej się wówczas skupić.
- Ślicznie śpiewa.
Historia: Mała, rozpadająca się chatka na obrzeżach miasta. Dalej tylko spore jezioro i niekończący się las - brzmi błogo, nieprawdaż? Takim również malowało się życie Arabelli w jej szczenięcych latach. Jej rodzina, znana w okolicy ze swej życzliwości i empatii, zajmowała się łowieniem i sprzedażą ryb. Nie była bogata - wręcz przeciwnie - rodzinka ta ledwo wiązała koniec z końcem, jednak należała do nad wyraz związanych i szczęśliwych.
Arabella niczym nie różniła się od innych piętnastolatek w wiosce - rozczochrane, krótkie, brązowe włosy, czekoladowe oczy i podniszczone ubrania brudne od wody z jeziora. Miała sporo przyjaciół i była osobą niezwykle lubianą w swym otoczeniu. Coś jej jednak nie pasowało. Nie czuła się dobrze, mieszkając w rozpadającej się chacie, jedząc złowione ryby niemal codziennie i ubierając te same ubrania. Niedługo po swych urodzinach pożegnała się więc z rodziną, by szukać szczęścia i bogactwa. Trafiła na dworek jakowejś szlachcianki, opryskliwej i nieprzyjemnej, jednak bardzo pedantycznej. Dokonała wielkiej odmiany wyglądu Arabelli i nauczyła wszelkich zasad panujących w tym środowisku. Dziewczyna spędziła tam dwa lata, aż do czasu, gdy jej chlebodawczyni umarła, po czym ruszyła dalej w świat, by zająć się kradzieżą i przemytnictwem. Wciąż ma kontakt z rodziną i często ich odwiedza, wspomagając zarobionymi pieniędzmi.
Właściciel postaci: Mr. Robot